Het achtste vinkje

Ten onrechte worden de Nederlandse studentencorpora aangeduid als gezelligheidsverenigingen. De corpora zijn veel meer. Ze vormen een belangrijke kern in netwerken die zich vertakken in toonaangevende sectoren als politieke partijen, de Rijksoverheid, het bankwezen, de industrie, de advieswereld, advocatuur en notariaat. De macht in Nederland berust in belangrijke mate bij oud-leden van de corpora, intern aangeduid als reünisten.

Vooral om die reden is het kijkje in de cultuur van het Amsterdamse corps dat ons recent werd gegund zo verontrustend. Ten eerste is vrouwenhaat niet het enige manco van de corporale cultuur, en ten tweede is Amsterdam geen uitzondering.

Wie zich zo denigrerend uitlaat over de vrouwelijke helft van de bevolking kan niet in staat worden geacht hygiënische gedachten te onderhouden over medeburgers met een gepigmenteerde huid, met niet-christelijke geloofsovertuigingen, met divergente seksuele geaardheid, met een migratie-achtergrond en/of lage sociaaleconomische scores. Een toonaangevend deel van deze bevolkingsgroep kruipt als vlooien door de mantel van het staatshoofd. De “elite” is sterk gericht op zichzelf, de eigen cultuur, de eigen belangen en, niet te vergeten, het behouden daarvan.

Met eigen ogen hebben we kunnen zien hoe sterk de groepsdwang is. Ter plekke kwam niemand in opstand en later hebben nog geen tien mannelijke leden het gezamenlijke protest van de vrouwelijke leden onderschreven.

Het is glashelder dat een nieuwe bestuurscultuur lang op zich zal laten wachten. Om van adequate klimaatmaatregelen maar te zwijgen.

aanvulling 12 augustus

De serie onthullingen over geweldsincidenten (in 1965 was er de roetkapaffaire) 1 duidt op een reëel drempelfenomeen: hoe hoger de investering die individuele aspirant-leden moeten doen om toe te mogen treden, des te groter later de onderlinge loyaliteit. Overigens heb ik sterk de indruk dat er binnen de corpora weer interne elites bestaan die zich nog exclusiever achten dan de anderen; dat uit zich o.a. in het protegeren van aspirant-leden door ouderejaars tijdens de kennismakingsperiode.

De conclusie kan natuurlijk niet zijn dat alleen het corps-lidmaatschap toegang verschaft tot de macht. Of dat de macht een aanwijsbaar centrum heeft waar een beperkt aantal lieden aan de touwtjes trekt. Voor dat laatste is de moderne samenleving te gecompliceerd geworden. Ik bespeur geen complotten, maar zie duidelijke aanwijzingen voor sterke netwerken. Evenmin is aannemelijk dat er geen onderlinge conflicten zouden zijn.

and now for something completely different

Aan de NieuweZijdsVoorburgwal blijkt een vanKeekenkeetje te staan, ongeveer ter hoogte van de Sloterdijksteeg. In de volksmond staan ze bekend als Peemankeetjes. In mijn blog van 7 juli meldde ik dat het keetje in Wassenaar het allerlaatste in Nederland zou zijn. Quod non.

Benieuwd of de eerdere camouflage (foto rechts) na de kennelijke restauratie terugkeert. Net als het exemplaar in Wassenaar heeft het niet de X-plattegrond, maar de T-achtige vorm.

De herinrichting van het verlepte driehoekje langs de Voorburgwal is een gouden ingreep.

noten

1 https://www.parool.nl/nederland/studentenexcessen-door-de-jaren-heen-doorgeslikte-goudvissen-en-een-brandende-sinterklaas~b28c30b9/?referrer=https%3A%2F%2Fduckduckgo.com%2F

Geplaatst in menselijk, mensenrechten | Getagged , , , , , | 2 reacties