nietig


uit de diepten van de oceaan duikt
de midatlantische rug op als een walvis
die lucht hapt. hvannadalshnúkur.
gierende wind leeft zich uit
na een aanloop van duizenden kilometers.

hier nemen continenten
afstand van elkaar. gjá.
aarzelend, als geliefden
die zich hun goede tijden heugen.
maar onweerstaanbaar, onherroepelijk.

ísland. lavazeeën, slenken, horsten,
basalt, puimsteen, sintels.
weerbarstig onder de schoenzool.
de enkel zwikt. ruig en kaal
het landschap, schuurt in het oog.

spar, dwergberk, kreupelhout.
landnámabók. het hout is
schraal, de ondergrond bar.
humus vecht om hechting.

fjallagröss. de wandelaar verademt,
de voetzolen komen tot rust. toch,
elke stap zaait tien jaren dood en verderf.
bisschopsmutsmos tiert welig,
zich niet bewust dat het op een mijter lijkt.

gletschers, geysirs, jökulhlaup.
watervallen, rivieren, beken.
aan de kust botst zoet water
op het zoute en verrimpelt.

in de krochten van reykjavik
staan walmende potten haai te wachten.
de mondholte een kelder waarin ooit
een kat is ingemetseld.

bergkvika. de hitte van het magma is nooit ver.
wanneer de zon hoest ziet men nordurljós.
een eiland waar de mens zich
stof weet van de sterren.




n.a.v. een bezoek aan IJsland




Geplaatst in natuur, poëzie | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Omgangsvormen

De voorbereidingen voor het midwinterfeest eind 2016 zijn in volle gang. De lezers van NRC Handelsblad worden getrakteerd op een extra omslag om de krant heen die een prijzige auto van Duitse makelij aanprijst met de woorden “Hier heb je het allemaal voor gedaan.” Even laait onder de lezers een discussie op: wat is een gezonde relatie tussen eigenaren, adverteerders en redactie? In 2010 is de voorgaande hoofdredacteur opgestapt omdat ze zich door de toen nieuwe eigenaren voelde aangetast in die onafhankelijkheid.

In de lente van 2017 lijkt het of een dergelijke discussie nooit is gevoerd. 143 vrouwelijke journalisten vragen in een manifest aan adverteerders om zich te beraden over de webstekken GeenStijl en Dumpert. Een paar treffende citaten illustreren het vrouwvernederende karakter van deze laatste. De voorbeelden zijn schokkend, net als het feit dat de ondertekenaars stuk voor stuk slachtoffer zijn. Ze zijn aangevallen terwijl/omdat ze hun werk deden.

De twee webstekken zijn exemplarisch voor plekken op het internet waar een minimum aan omgangsvormen bij lange na niet wordt gehaald. Wat eerder in de geschiedenis niet verder kwam dan de borreltafel of een kleedkamer komt nu ongefilterd en zichzelf versterkend in de openbaarheid. Een oplossing voor deze kinderziekte van het internet lijkt niet voorhanden; het zou wel eens een chronisch malheur kunnen blijken.

In elk geval lijkt de actie van de 143, hoe invoelbaar ook, niet heel goed doordacht. Uit wetenschap en strafrecht is bekend dat sanctioneren zelden leidt tot blijvende gedragsverandering.

Daarnaast zijn er principiële kanttekeningen te plaatsen.

Een onafhankelijke pers is een groot maar kwetsbaar goed. De kern van het manifest is een oproep om deze onafhankelijkheid in dit bijzondere geval geweld aan te doen. Hoe gerechtvaardigd ingrijpen ook zou zijn, de precedentwerking is ongewenst. Daarenboven is het een gotspe om de overheid, in casu het ministerie van Defensie als één van de adverteerders, te vragen om in te grijpen. Persvrijheid is opgenomen in de grondrechten van de mens juist om haar te beschermen tegen overheidsingrijpen.


“Ik verafschuw alles wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen tot aan mijn dood verdedigen.” Dit is niet letterlijk door Voltaire zo gezegd of geschreven, maar het is even valide als het evenmin van Edmund Burke afkomstige: “Het enige dat het kwaad nodig heeft om te overwinnen is dat goede mensen er niets tegen doen.”

 

 

Goede raad is duur.

 

.

Geplaatst in mensenrechten, politiek | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Papier Biennale

Een school vissen dwarrelt in eindeloze kronkels door het water, lijkt even adem te halen alvorens aan een nieuwe duik te beginnen. Hun traject is als een Möbius-band, zonder begin of eind. Het fenomeen is ook te zien bij zwermen spreeuwen, meestal eind augustus. In het Rijswijks Museum creëert Paul Hayes met strookjes papier eenzelfde effect. De dynamiek in het gekreukelde materiaal en de strakke kleurstelling – wit, met accenten kersrood en zwart – vormen een brutaal-geslaagde inbreuk op de mosterdgroene statigheid van het Tollenshuis. Waar vroeger de dichter zijn pijp stopte en de haard opporde, ritselt het deze zomer in een onvoorstelbaar gevarieerde explosie van papierwerk.

Het werk van Kim Habers kruipt bijna letterlijk onder de huid van de dichter. Tussen de mangrovebomen van Tracy Luff ziet het geestesoog levensgevaarlijke alligators. Ina Gießler en Annie Vought opereren op de grens van letter en tekst, van uiterlijk en

BROT / FRAGMENT, FRACTURE, FOLD, VIOLATION – Anna Jóelsdóttir

betekenis.

De Papier Biënnale Rijswijk draait op volle toeren. Er zijn opvallend veel organische vormen te zien. Lauren Fensterstock drapeert pikzwarte veldjes grassprieten, helm en rietpluimen op een spiegel met wat kiezeltjes zodat er een waar moeras ontstaat. De druppelachtige vormen van Yoko Kataoka lijken gegroepeerd door wind of water, terwijl hun inwendige structuur een primitieve vorm van leven suggereert. Bij Karen Margolis veert een soort honingraat in en uit, draagt cel-achtige structuren met grillige detailleringen in pasteltinten. Het zouden mikroskoopbeelden kunnen zijn.

Mede omdat de Biënnale periodiek is, heeft de winkel van het museum een grote voorraad bijzonder papier in huis. En op 11 september is er een papiermarkt, op het voorplein en in de Oude Kerk.

Geplaatst in kunst | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Narcisme maakt blind

De dag na zijn inauguratie vertelde de heer Trump met eigen ogen gezien te hebben dat de hele Mall afgeladen vol was, tot aan Washington Monument toe. Hij sprak zijn verontwaardiging uit over een niet nader genoemde tv-zender die grote leegstand zou hebben getoond.
Donald Trump accuses media of lying about size of inauguration crowd, says about ‘million and half’ attended
Volgens de heer Trump waren er 1 tot 1,5 miljoen toeschouwers.

De National Mall is een groenstrook van 3 km lengte tussen Capitol Hill en de rivier de Potomac. Op ongeveer tweederde (1,8 km) staat Washington Monument, de markante obelisk. De zichtlijn tussen de bomen is ongeveer 90 m breed.
Het aantal toeschouwers dat op de National Mall in Washington DC de inauguratie van de heer Trump bijwoonde wordt geschat op 200.000 tot 300.000, hooguit tweederde van het aantal dat in 2009 naar Obama is komen kijken (460.000). [https://www.nrc.nl/nieuws/2017/01/22/vs-in-wereld-van-alternatieve-feiten-6344095-a1542482]

Foto’s die de New York Times publiceerde, zijn in overeenstemming met de eerder genoemde schatting en met de door de heer Trump verketterde beelden.
zie foto [https://www.nytimes.com/interactive/2017/01/20/us/politics/trump-inauguration-crowd.html]
Ook de cijfers die Washington Metropolitan Transit Authority (WMTA) op Twitter publiceerde over de aantallen metro-ritten getuigen van minder belangstelling voor de heer Trump dan voor de heren Obama en G.W. Bush.

Nog diezelfde dag werd de pers naar het Witte Huis geroepen voor een toespraak door Sean Spicer, de nieuwe perschef. Deze deed verslag van een glorieus optreden van de heer Trump bij de CIA en vervolgde:

That´s what you guys should be writing and covering, instead of showing division about tweets and false narratives. The President is committed to unifying the country and that was the focus of his inaugural address. This kind of dishonesty in the media that is challenging to bring about our nation together is making it more difficult.

There´s been a lot of talk in the media of responsibility to hold Donald Trump accountable

I´m here to tell you it goes two ways. We´re gonna hold the press accountable as well. The American people deserve better, and as long as he serves and he is the messenger of this incredible movement, he will take his message directly to the American people where his focus will always be.

Kort gezegd: wanneer jullie het nieuws niet weergeven zoals het ons uitkomt, dan zoeken we onze eigen kanalen. Binnen een etmaal na zijn inauguratie zegt de heer Trump de pers de wacht aan.

Dat wekt grote verwachtingen voor de toekomst.

 

 

 

.

Geplaatst in mensenrechten, politiek | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Animaris

Theo Jansen is kunstenaar en natuurkundige tegelijk. Al vijfentwintig jaar is hij bezig met bouwsels die hij Strandbeesten noemt. Hij heeft ze de soortnaam Animaris toegekend en spreekt over hen als levende wezens die onderhevig zijn aan evolutie. Voor constructies van stukken elektriciteitsbuis lijkt dat ver gezocht, maar zijn gelijk begint zich steeds duidelijker af te tekenen.
Het begon in 1989 toen hij op zijn Atari ging uitrekenen wat de gunstigste onderlinge verhoudingen waren voor de beenstukken van Animaris. Hiernaast ziet u het schema van een been van opzij. U en ik tellen 13 lijnstukken. Bij de onderste punt, tussen h en i, stelt u zich de voet voor. Die moet plat op de grond blijven wanneer het lichaam zich vooruit beweegt, en zich vervolgens met een mooi boogje vrij van de grond vooruit bewegen om een pas te maken. Tegelijk moeten het middelpunt, op de kruising tussen a, b, c en d, en het punt rechtsboven, tussen l en m, voortdurend op dezelfde afstand van de grond blijven. Net als het menselijk bekken tijdens het lopen. Een rondje rekenen kostte bijna een week, dat maakte vindingrijk. Hij liet zijn computertje 1.500 willekeurige cijfercombinaties genereren en daaruit de 100 beste kiezen. Deze cyclus heeft hij vele malen herhaald tot er een combinatie was ontstaan die aan zijn criteria voldeed.
Toen al beschreef Jansen deze repeterende cycli als een vorm van evolutie. Nu het strandbeest zich egaal kon voortbewegen kwam een volgende fase. De menselijke kracht die nodig was om Animaris voort te duwen was een belemmering om zelfstandig te kunnen bestaan. Er kwamen generaties met windvangers. Aanvankelijk waren dit golvende zeilen die de poten aandreven. Later werd energie opgeslagen door rijen PET-flessen vol te pompen met lucht. Daartoe werd het bewegen van de poten met wind mee gebruikt. Bij windstilte of tegenwind wordt de samengeperste lucht vrijgelaten en drijft dan de poten aan. De volgende stap waren sensoren die opkomend tij signaleren zodat Animaris zich uit de voeten kan maken. Andere opties zijn ingebouwde wandelstokken die lopen op rul zand mogelijk maken en een zwaaiende hamer die ankerpalen de grond in kan drijven.
Heeft de biologische evolutie doel noch ratio en neemt ze verrassende wendingen, dat geldt ook voor de ontwikkeling van Animaris. Als een virus heeft het concept zich verspreid onder de mensheid. Overal ter wereld zijn studenten druk bezig om hun eigen Animaris te creëren en tot ontwikkeling te brengen. Daarmee heeft de soort zich verzekerd van succesvolle voortplanting. Jansen geeft het toe: een van zijn discipelen heeft een nieuwe cijfercombinatie voor de poten ontwikkeld die Animaris veel vlotter laat lopen dan de Haagse voorvader.

Tot en met 3 mei kunt u diverse specimina van Animaris zien in de Electriciteitsfabriek in Den Haag. U mag ze zelf laten lopen, u kunt de historie volgen, er liggen knekelvelden en karkassen van gesneuvelde exemplaren. Om 20h00 op de openingsdagen (donder- t/m zondag) geeft Jansen persoonlijk uitleg en demonstratie. Ook op goede vrijdag, tweede paas- en koningsdag bent u welkom.


Op strandbeest.com is een prachtige en duidelijke video te zien, plus fraaie foto’s.
Tussen de bedrijven door ondergaat u het indrukwekkende gebouw. Er is uitvoerige en zeer smakelijke catering, de zitjes – in hun derde leven – zijn te koop.

 

Geplaatst in kunst, menselijk | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen